Öylesine...

Bence her insanın içinde bulunan bir şair ve o şiiri söyleyen bir iç ses vardır.

Yazmak bazen iyi gelir. Bazende kötü. Bilemezsin. 

Bir kaç kelime dökülür bir yerlerden.

Anlamlı veya anlamsız. 

ARTIK BENİM BLOGUMDA FARKLI YAZILARDA OKUYACAKSINIZ. 


Ey sevgili...

• Adını söylediğim, konuşamadığım içimde hissettiğimin

• Hiçbir zaman sahip olamayacağım ve sevmekten vazgeçemediğimsin

• Benim diye tanımladığım ama benim olamadığımsın

• Başkasının olduğunu bildiğim halde vazgeçemediğimsin

• Beklemekten bıkmadığım umudumu tüketmediğimsin

• Her cümlenin başında varken sonunda olmadığımsın

• Uzaktan var olduğunu bilirken, yakınına yaklaşamadığımsın

• Sana doğru uçuşamayışımsın

• Gülüşünü çok sevipte sahip olamayışımsın

• Ne kadar çok sevildiğini bilemeyişimsin

• Orada olmak isteyipte adresi bir türlü bulamayışımsın

• Nefesimin tükendiği, yok olduğu ve oksijeni sende arayışımsın

• Zamanın sadece senle akmasını isteyişimsin

• Her sorulan sorunun cevabını sende arayışımsın

• Vazgeçilmeyeceklerimsin

• Kendime seni katamadıklarımsın

• İçimde defalarca konuşup dile dökemediğimsin

• İçin için ağlayaşımsın

• Yanlışlıklar içinde yanlışları yaşamadığımsın

• Yazılan her yazıda, okunan her satırda dinlenen her şarkıda seni düşündüğümsün

• Ben demenin sen olduğunu öğrendiğimsin 

• İçimde kopan çığlık seslerinin bir türlü dile dökülemediğimsin 

• Gel deyipte gelemediğimsin

• İçimde büyüttüğüm keşkelerimsin

• Bir o kadar yakın bir o kadar uzak.

• Benim olmayan sen seni özledim.